فيبر غذايي و اثرات آن

 

فيبر جزوي از گياهان است. سلولز، پکتين و پلي ساکاريد نمونه هايي از فيبر داخل گياهان هستند. فيبر در بدن ما هضم نمي شود.
فيبر در جلوگيري از بي نظمي روده بزرگ (کولون) نقش مهمي را ايفا مي کند، بنابراين براي سلامتي بدن لازم است.
بزرگ ترين نقش روده بزرگ، تکميل عمل هضم مواد غذايي مي باشد.
غذاهاي غيرقابل استفاده در بدن به سرعت از روده کوچک مي گذرند.
همانطور که مي دانيم غذاها داراي آب مي باشند و اگر آب غذاها گرفته نشود، موجب بروز مدفوع آبکي يا اسهال مي گردد.
حال اگر مواد دفعي به کندي از بدن خارج شوند، موجب جذب بيش از حد آب مدفوع و بروز يبوست مي گردد.
فيبر باعث حرکت روده مي شود.
همچنين، موجب انبساط ديواره دروني روده بزرگ مي گردد. اين اعمال باعث دفع آسان مواد زائد مي شود.
فيبر براي درمان ديابت، کلسترول خون بالا ، گرفتگي روده بزرگ و سرطان روده بزرگ بسيار مهم مي باشد.
روده تحريک پذير ، يکي از بيماري هايي است که در آن هضم غذا بسيار کم مي شود. از علائم اين بيماري، اسهال يا يبوست و حتي گاهي هر دو با هم مي باشند. غالبا اينگونه بيماران از نفخ، دردهاي شکمي، کرامپ و گرفتگي عضلاني و تشنج موضعي رنج مي برند. اين بيماري در افراد مضطرب و افرادي که عادات غذايي غلط دارند و نيز در اثر مصرف برخي داروها ظاهر مي شود.
دريافت فيبر باعث آرام شدن اين علائم بوسيله دفع مدفوع نرم و پرحجم مي گردد.
انواع فيبرها
فيبرها دو نوع مي باشند: فيبر محلول و فيبر غير محلول.
فيبر محلول:
فيبر محلول در هويج، لوبيا، کدو، جو، ميوه ها و سبزيجات يافت مي شود. اين نوع فيبر باعث کاهش کلسترول خون به مقدار 10 تا 15 درصد مي شود و قند خون را در حالت طبيعي قرار مي دهد.
همچنين موجب ساخت باکتري هاي توليد کننده گاز مي شود که اين باکتري ها بدون خطر مي باشند.
اين نوع فيبر موجب نرمي مدفوع و خروج آسان آن مي گردد.
فيبر غير محلول:
فيبر غير محلول در گندم، انجير، هلو، گوجه فرنگي و غلات يافت مي شود. اين نوع فيبر در آب حل نمي شود.
اين فيبر نمي تواند به عنوان يک منبع غذايي براي باکتري هاي روده باشد، پس اين باکتري هاي مفيد نمي توانند رشد مي کنند و توليد گاز روده اي يا نفخ مي کنند. اين نوع فيبر از يبوست و سرطان کولون جلوگيري مي کند.
سبزيجاتي که داراي مقدار زيادي فيبر مي باشند:
لوبيا_بروکلي*_کلم*_هويج_نخود_بادمجان_کلم پيچ_چغندر*_قارچ_سيب زميني با پوست_
کدو تنبل_نخودفرنگي_فلفل_ريواس_اسفناج*.
سبزيجاتي که علامت * را دارند، علاوه بر آنکه داراي فيبر بالايي مي باشند، داراي مواد گواترزا نيز هستند و باعث بزرگ شدن تيروئيد و ابتلا به "کم کاري تيروئيد" مي شوند. لذا مبتلايان به کم کاري تيروئيد بايد از مصرف آنها خودداري کنند.

مصرف سويا موجب كاهش چربي خون مي شود

 

با مصرف سويا ميزان توليد چربي هاي مضر بدن كاهش يافته و در نتيجه چربي خون افراد به سطح مطلوب مي رسد.
دكتر شهين ياراحمدي، متخصص غدد و متابوليسم در اين باره گفت: در نيم قرن اخير آمارها از شيوع بيماري هاي عروق كرونر در سنين مختلف حکایت می کند.
وي با بيان اينكه با تغذيه مناسب به ميزان قابل توجهي مي توان از اين بيماري پيشگيري كرد افزود: مطالعات نشان داده است، رژيم گياهي سويا باعث كاهش چربي مضر بدن مي شود و روي چربي هاي مفيد تاثيري ندارد.
دكتر ياراحمدي با بيان اينكه بر اساس اين مطالعات مشخص شده است كه سويا طي مكانيسمي ديگر مي تواند موجب افزايش واكنش سرخرگ كرونري نيز شود تصریح کرد: اين مكانيسم به نحوي است كه موجب افزايش قطر سرخرگ شده و گردش خون را تسهيل مي كند.

بهار با بهار نارنج

 

در فصل بهار درخت نارنج به شكوفه مي‌نشيند و گل سفيد معطري مي‌دهد كه به آن بهارنارنج مي‌‌گويند و پزشكان متخصص تغذيه معتقدند اين شكوفه‌هاي معطر خواص درماني زيادي دارد. از بهارنارنج عرق تهيه مي‌كنند كه طبيعت گرم داشته و مقوي جسم و روح است.

اين عرق اشتهاآوري قوي بوده و براي رفع ضعف اعصاب، غم و افسردگي مفيد بوده و نشاط‌آور است و در تسكين ناراحتي‌هاي سينه و تپش قلب موثر است. مداومت در مصرف بهارنارنج براي رفع بزرگي طحال مفيد است و چنانچه به همراه آب كرفس مصرف شود جهت استخراج سنگ‌هاي كليه و مثانه و خرد كردن آنها بسيار موثر است. مصرف اين عرق هنگام بروز ناراحتي به افراد مبتلا به بيماري غش توصيه مي‌شود. لذا وجود يك شيشه از آن در منزل لازم است.

خواص درماني بهار نارنج به شرح زير است.
-‌ نارنج در تحريك و تقويت عضلات قلب نقش اساسي داشته و در رفع نارسايي‌ها، ضعف قلب و ترومبوز بسيار موثر است.

مروری برخواص کاکائو

 

(توجه: در متن منظور از کاکائو ، کاکائوی خام و منظور از شکلات، شکلات کاکائویی است)

کاکائو منبعی غنی از منیزیوم است. به نظر می رسد نسبت به غذاهای دیگر غنی ترین منبع منیزیوم است. احتمالا دلیلی که زنان طی دوران قاعدگی احساس نیاز به کاکائو پیدا می کنند همین است. منیزیوم باعث تعادل فعالیت های شیمیایی مغز می شود، استخوان ها را مستحکم می سازد و موجب شادمانی می گردد. منیزیوم اصلی ترین کمبود مواد معدنی در رژیم غذایی استاندارد آمریکاست. بیش از ۸۰% آمریکایی ها به طور مزمن کمبود منیزیوم دارند.

مهارکننده های آنزیم مونوآمینواکسیداز (MAO)

به نظر می رسد کاکائو اشتها را کاهش می دهد. احتمالا به خاطر داشتن مهارکننده های آنزیم مونوآمینواکسیداز. این ها با مهارکننده های آنزیم گوارشی که در اغلب مغزها و دانه ها وجود دارد متفاوتند. این مهارکننده های نادر با به جریان انداختن بیشتر سروتونین و سایر نوروترانسمیترها در مغز نتایج مساعدی را به همراه می آورند. به گفته ی دکتر گابریل کازن مهارکننده های MAO جوان ماندن و جوان شدن را تسهیل می کنند.

فنیل اتیل آمین (PEA)

فنیل اتیل آمین در شکلات یافت می شود. PEA ماده ی شیمیایی وابسته به آدرنال است که در داخل مغز هم ساخته می شود و در زمان عاشق شدن آزاد می گردد! یکی از علت های ارتباط عمیق شکلات و عشق! هم چنین PEA در افزایش تمرکز و هشیاری نقش دارد. یکی از گروههای محرک ها با منشأ گیاهی است به نام متیل زانتین که بهترین عضو شناخته شده ی آن کافئین است. شکلات کافئین خالص هم دارد اما در مقادیر بسیار اندک ( ۷۰mg در ۱۰۰gr) اثرات توبرئوما هم مشابه کافئین منتها خفیف تر از آن است و موجب هشیاری و کاهش خستگی می شود.

Anandamide( آناندامید، ماده ی سرخوشی)

ناقل عصبی به نام آناندامید در کاکائو ذخیره شده است. آناندامید به طور طبیعی در مغر ساخته می شود. آناندامید “ماده ی سرخوشی و خوشبختی” شناخته شده است چون زمانی آزاد می شود که احساس شادی و خوشبختی می کنیم. کاکائو شامل مهارکننده های آنزیمی است که آناندامید را تجزیه می کند. یعنی آناندامید طبیعی ساخت بدن و یا آناندامید کاکائو برای مدت طولانی در بدن باقی می ماند به بدن احساس خوبی می دهد.

آلرژی؟

مطالعات اخیر نشان داده است تنها یک نفر از ۵۰۰ نفری که ادعا می کردند به کاکائو حساسیت دارند به آزمایش حساسیت جواب مثبت دادند. حساسیت به کاکائو نادر است.

فلاونوئید (falavanoid)

فواید کاکائوی خام به خاطر وجود فلاونوئید است. فلاونوئید بخشی از طبقه بزرگ مواد شیمیایی ساخته شده توسط نور به نام پلی فنول هاست. چندین هزار نوع فلاونوئید در مواد غذایی رایج با منشأ گیاهی مثل چای، شکلات، کاکائو، ئانه ی سویا و شراب وجود دارد.

پژوهش های اپیدمیولوژی اعلام کرده است که شاید بعضی فلاونوئیدها از بیماری های قطعی مزمن به خصوص بیماری های قلبی عروقی جلوگیری کند.

حقایق جالب دیگر:

قدرت آنتی اکسیدان شکلات به خاطر گالیک اسید است. گالیک اسید حتی از آنتی اکسیدان های موجود در شراب قرمز که باعث مهار اکسیداسیون LDL می شود قوی تر است.( مصرف آن باعث کاهش مؤثر خطر حملات قلبی می شود)

شکلات و پوسیدگی دندان

کاکائو و شکلات کاکائویی موجب کاهش فرایند معدنی زدایی(Demineralization) می شود( فعالیتی که مستقیما پوسیدگی دندان را ایجاد می کند). پژوهشگران گزارش داده اند که شکلات حاوی مقدار زیادی پروتئین، کلسیم، فسفات و سایر مواد معدنی است. یعنی تمام موادی که اثرات حفاظتی بر روی مینای دندان دارند. شکلات حاوی مس است( ۸ میلی گرم در ۱۰۰ گرم) که توانایی گلبول های قرمز را در حمل اکسیژن زیاد می کند. نیمی از زنان کمبود مس دارند. منبع غنی از مس کبد است اما به نظر شما خوردن شکلات جالب تر نیست؟

سروتونین (۳ میلی گرم در ۱۰۰ گرم) و تیرامین (۲ میلی گرم در ۱۰۰ گرم) هم در شکلات موجودند و اثر آرامبخشی مختصر و متعادل کنندگی دارند.

دارچین

 

دارچین، آرام بخشی طبیعی

تهران - خبرگزاری ایسکانیوز: دارچین رمز جوانى است و مصرف روزانه آن انسان را سالم نگه مى‌دارد. . کلیه‌ها را گرم مى‌کند، ضعف پاها را از بین مى‌برد و کم خونى را درمان مى‌کند.

دارچین بهترین دارو براى دردهاى عضلانى است. دارچین اثر آرام کننده و شاد کننده دارد و از بسیارى از داروهاى آرام بخش بهتر است. در حقیقت مى‌توان گفت دارچین، والیوم گیاهى است، زیرا در دارچین ماده اى به نام Cinnamodehyde وجود دارد که روى حیوانات و انسان اثر آرام‌بخش دارد.
درختى است کوچک، همیشه سبز، به ارتفاع تا متر که از تمام قسمت‌هاى آن بویى مطبوع استشمام مى‌شود. گل‌هاى آن در فاصله ماه‌هاى بهمن تا اوایل فروردین ظاهر مى‌شود. برگ این درخت سبز سیر و داراى گل‌هایى به رنگ سفید است. دارچین اولین بار در سرى‌لانکا یافت شد و بعد از آن، تمام دنیا این چاشنى را شناختند و براى طعم بهتر غذاها استفاده کردند.
یک قاشق چایخورى دارچین، حاوى 28 گرم کلسیم، 1‌گرم آهن و بیش‌تر از 1 گرم فیبر و مقدار زیادى ویتامین‌هاى C ، K و منگنز است. همچنین مقدار 2/1 گرم کربوهیدرات دارد. دارچین بومى‌سرى‌لانکا و جنوب هند است و پوست درختچه آن کاربرد فراوانى به عنوان ادویه دارد.
اثر مهم دیگر دارچین پایین آوردن تب مى‌باشد و حتى امروزه دارچین را به صورت قرص و کپسول درآورده اند که به عنوان تب‌بر به کار مى‌رود. دارچین رگ‌ها را باز مى‌کند و باعث بهبود گردش خون مى‌شود. یکى از خواص دارچین این است که باعث افزایش کارایى هورمون انسولین در بدن مى‌شود و در نتیجه بدن نیاز کمترى به این هورمون براى کنترل قند خون پیدا مى‌کند. بسیارى از افراد مبتلا به دیابت گزارش داده اند که مصرف یک قاشق چایخورى دارچین در روز تاثیر بسیار مثبتى بر قند خونشان داشته است.
همچنین برخى تحقیقات نشان‌دهنده تاثیر مثبت دارچین در کاهش فشار خون بوده است. دارچین خاصیت عجیب دیگرى دارد و آن تقویت سیستم ایمنى بدن در مقابل بیمارى‌هاست و حتى مى‌توان گفت که اثرى مشابه پنى سیلین و آنتى بیوتیک دارد. اگر حس کردید که ضعیف شده‌اید و ممکن است مریض شوید، چاى دارچینى را فراموش نکنید و حتى اگر سرما خورده اید یا ضعف شدید دارید، چاى دارچین بهترین داروست.
دارچین به علت داشتن اسانس و تانن، محرک و قابض است و به عنوان تقویت کننده عمل هضم غذا و جریان گردش خون به کار مى‌رود و از آن براى رفع سوءهاضمه، بویژه در مواردى که با نفخ همراه باشد، به عنوان بادشکن استفاده مى‌شود. همچنین به علت داشتن تانن در رفع اسهال، ضعف عمومى‌بدن و انعقاد خون مصرف مى‌شود و به صورت دارو، مانند گرد و تنتور به کار مى‌رود. یکى از دانشمندان انگلیسى در کتابى که قرن نهم تالیف نمود ادعا کرد که دارچین معده را تمیز ، آرام و قوى مى‌کند. بنابراین اگر ناراحتى معده دارید حتما از دارچین استفاده کنید.

 

کاسني

 

کاسني با نام علمي CICHORIUM INTYBUS، گياهي از خانواده‌ي گل مينا (COMPOSITAE) مي ‌باشد. کاسني، گياهي علفي است که ارتفاع آن به طور متوسط به يک متر مي‌ رسد؛ داراي ريشه ‌هاي قوي و نسبتاً طويل مي ‌باشد. بر روي برگ ‌ها، بريدگي ‌هاي عميقي وجود دارد که در قسمت انتهايي شبيه به مثلث مي ‌شوند. گل‌هاي آبي رنگ بسيار زيبايي دارد. عمر اين گياه با توجه به شرايط زندگي، يک ساله، دوساله يا چند ساله مي ‌باشد. کاسني در نواحي نسبتاً مرطوب، با ارتفاع کم رشد مي ‌کند و بومي نواحي اروپا، هندوستان و مصر مي ‌باشد. البته گسترش آن در دنيا زياد است و در نقاط ديگر از جمله آسيا، آفريقا و قسمت‌ هايي از آمريکا هم مي ‌رويد.

کاسني، در نقاط مختلف ايران به طور خودرو وجود دارد. قسمت‌ هاي مورد استفاده‌ ي آن، ريشه و برگ ‌ها ي آن مي ‌باشد. البته ممکن است به غير از برگ ‌ها از ساير قسمت ‌هاي هوايي گياه نيز استفاده شود.

 

کاسني به نام عمومي CHICORY در جهان معروف مي ‌باشد و نقاط اصلي رويش آن در ايران شامل نواحي کم ارتفاع البرز، قزوين، رشت، اطراف تهران، کرج، آذربايجان، رودبار، اروميه، لاهيجان، بلوچستان، بجنورد، مشهد، فريمان و بسياري از نقاط ديگر مي‌ باشند.

ترکيبات مهم:
ريشه ‌ي اين گياه، حاوي حدود 8 درصد پلي ساکاريدي به نام اينولين(INULIN) است. ترکيبات تلخ از جمله لاکتوسين((LAKTUCIN و لاکتوکوپيکرين (LACTUCOPICRIN) ، شيکوريک اسيد، فلاونوئيدها، گلوکوزيدها، قندها و تانن‌ها از ديگر ترکيبات ريشه مي ‌باشند. همچنين ريشه ‌ي گياه، حاوي بسياري ترکيبات بخار شونده ‌ي معطر است که "استوفنون ((ACETOPHENONE" شاخص ‌ترين آنها مي ‌باشد.

اثرات مهم:
ترکيبات محلول در آب کاسني، خاصيت مسکن دارند و بعضي از قندهاي موجود در آن (اوليگوساکاريدها OLIGOSACHARIDES) داراي خاصيت افرايش ميکروب‌ هاي مفيد و کاهش باکتري‌ هاي بيماري ‌زا در روده مي ‌باشند. مطالعات جديد نشان مي ‌دهند که برخي ترکيبات موجود در کاسني، در مشکلاتي از جمله يبوست ، اسهال هاي ميکروبي، سرطان و بيماري ‌هاي قلبي- عروقي،  مي ‌توانند موثر واقع گردند.

همچنين طبق مطالعات انجام شده بر حيوانات آزمايشگاهي، مواد موثر کاسني مي ‌توانند از سرطان روده  جلوگيري کند. از ديگر اثرات مفيد کاسني، حفاظت کبد  در برابر سموم کبدي است و اين اثر با ماده‌اي به نام تتراکلروکربن(CARBON TETRACHOLORIDE) به اثبات رسيده است.

عصاره‌ي الکلي ريشه ي کاسني، اثرات ضد ورم و ضد التهابي نيز دارد. از ديگر اثرات کاسني، اشتها آوري  و خاصيت ضد ترش کردن معده  را مي ‌توان نام برد.

گياه کاسني، مانند ساير گياهان ممکن است عوارض محدودي ايجاد نمايد. اين عوارض شامل ايجاد حساسيت هاي پوستي  و ايجاد درماتيت مي ‌باشد که اين امر به ترکيبات لاکتوني آن مربوط است.

 همچنين بر اساس مطالعه ‌اي، ريشه ي گياه کاسني مي‌ تواند بعضي قارچ کش ‌ها را جذب نمايد که در اين صورت باعث سميت مي شود. البته موارد مذکور بسيار محدود مي ‌باشند، ولي نبايد آنها را از نظر دور داشت.

 

مصرف کاسني از زمان قديم و حداقل از قبل ميلاد مسيح مرسوم بوده است. از جمله مصارف مهم اين گياه که از قديم نيز رواج داشته، مصرف آن به عنوان مقوي کبد و کاربرد آن در بيماري‌هاي کبدي بوده است.امروزه نيز يکي از مصارف مهم آن در مشکلات کبدي است. همچنين اثراتي از جمله مقوي معده، مدر(ادرار آور)، تصفيه کننده ‌ي خون، صفرا  بر، تب بر، اشتها آور، درمان نقرس ، کمک در درمان  رماتيسم، دفع رسوبات ادراري و رفع کم‌ خوني  براي آن قائل مي‌ باشند که البته اين موارد در حال تحقيق بوده و در آينده‌اي نه چندان دور موارد درماني قطعي و جديدي براي آنها پيش ‌بيني مي ‌شود.

تهيه‌ اشکال دارويي:
15- 8 گرم از برگ ‌هاي تازه يا خشک را در يک ليتر آب، به مدت يک ربع ساعت دم مي‌ کنند. سپس مخلوط به دست آمده را از صافي عبور مي ‌دهند. يک ليوان از اين دم کرده را قبل از هر وعده ي غذايي مي‌ توان ميل کرد يا جوشانده ي آن را به همين روش (15- 8 گرم برگ گياه، در يک ليتر آب به مدت 5 دقيقه جوشيده شود) مورد استفاده قرار مي‌ دهند.

در صورتي که از ريشه ‌ي کاسني استفاده شود(دم کرده يا جوشانده)، 20- 15 گرم ريشه ‌ي له شده در يک ليتر آب، مانند روش قبل تهيه و مصرف مي ‌شود.

در گذشته، سالاد برگ تازه ي کاسني را مقوي معده مي ‌دانسته ‌اند و هنوز هم در بعضي نقاط دنيا مورد استفاده قرار مي ‌گيرد.

 

کنجد

 

كنجد گياهي است يك ساله با ارتفاع حدود يك متر كه قسمت انتهايي ساقه آن پوشيده از كرک است . برگ هاي آن بيضي ، باريك و نوك تيز است . گل هاي آن به رنگ سفيد يا قرمز، به طور تك تك در كناره برگ هاي قسمت انتهايي ساقه ظاهر مي شوند .
ميوه اين گياه به صورت كپسول و محتوي دانه هاي كوچك و مسطح و بيضوي است كه دانه كنجد ناميده مي شود و قسمت مورد استفاده اين گياه است .

 

 

وطن اصلي كنجد هندوستان است كه از آنجا به نقاط ديگر دنيا راه يافته است . در حال حاضر چين بزرگترين توليد كننده كنجد در دنيا مي باشد . هندوستان و حبشه از نظر توليد، بعد از چين قرار دارند . در ايران نيز مقداري كنجد توليد مي شود كه بيشتر آن به مصرف تهيه روغن و حلوا ارده مي رسد.
تركيبات شيميايي
كنجد داراي پروتئين ، ويتامين هاي B ,  D  , E  , F1 و لسيتين (LECITHIN)  مي باشد . مقدار روغن آن در حدود ۵۰% است. روغن كنجد مركب از حدود ۷۰% اسيدهاي چرب اشباع نشده مانند لينولئيك اسيد ،‌اولئيك اسيد و مقداري اسيدهاي چرب اشباع شده مانند اسيد پالمتيك و آراشيديك اسيد مي باشد .
روغن كنجد يكي از روغن هاي اشباع نشده و مفيد براي بدن است که در آمريكاي شمالي و كانادا به مقدار زياد مصرف مي شود ، زيرا اين روغن نه تنها كلسترول خون  را افزايش نمي دهد، بلكه آن را كاهش نيز مي دهد .
براي تهيه روغن كنجد معمولا دانه ها را مي شويند تا رنگ روي آن از بين برود. سپس دانه ها را آسياب كرده و در آب مي ريزند تا پوست آنها روي آب بيايد . بعد از گرفتن پوست، دانه ها را خشك كرده و در آب جوش مي ريزند و خمير مي كنند . اين خمير را تحت فشار قرار داده تا روغن آن جدا شود . اين روغن را روغن سرد مي نامند و از تفاله باقيمانده تحت اثر فشار و گرما روغني بدست مي آيد كه به نام روغن گرم معروف است كه البته ارزش غذايي روغن سرد را ندارد .
تفاله باقيمانده از اين مرحله را معمولا براي علوفه دام ها به كار مي برند . خصوصاً اين تفاله از نظر داشتن مواد پروتئيني ، غذاي خوبي براي گاوهاي شيرده است .
اگر مي خواهيد از روغن كنجد استفاده كنيد دقت كنيد كه روغن سرد باشد كه به نام FIRST COLD PRESSED"" معروف است ، زيرا در اثر حرارت دادن، روغن كنجد خواص خود را از دست مي دهند .

 

 

خواص مفيد کنجد براي سلامتي بدن
از نظر طب قديم ايران، كنجد گرم است . كنجد بسيار مغذي است و در اكثر كشورهاي فقير به عنوان جانشين گوشت بكار مي رود . خواص مفيد کنجد به شرح زير است :
۱) براي چاق شدن و تقويت نيروي جنسي موثر است.
۲) براي رفع قولنج كنجد را آسياب كرده و با سركه مخلوط كنيد و به مقدار نصف وزن كنجد ، مغز بادام  پوست كنده را به آن اضافه كنيد. سپس آنها را پودر كنيد و هر روز به مقدار يك قاشق سوپ خوري از آن بخوريد .
۳) كنجد گرفتگي صدا را از بين مي برد .
۴) نرم كننده معده و روده است.
۵) كره كنجد كه در كانادا بنام تاهيتي معروف است و شبيه ارده مي باشد ، غذاي خوبي براي رشد بچه هاست.
۶) برگ كنجد را اگر به سر بماليد، باعث رشد و سياهي موي سر  مي شود.
۷) ارده نرم كننده معده و روده هاست.

كنجد فشار خون بالا  را كاهش مي دهد.

۹) كنجد ضد رماتيسم  است.
۱۰) براي رفع ناراحتي كيسه صفرا مفيد است.
۱۱) دم كرده برگ كنجد، اسهال خوني را برطرف مي كند.
۱۲) روغن كنجد براي رفع تنگي نفس ، سرفه خشك  و زخم ريه مفيد است.
۱۳) روغن كنجد سوزش ادرار  را رفع مي كند.
۱۴) از روغن كنجد به جاي روغن زيتون  در سالاد استفاده كنيد.
۱۵) كنجد با تمام فوايدي كه دارد براي معده ي ضعيف مناسب نيست، زيرا هضم آن سنگين است . اين گونه اشخاص بايد آن را با عسل وسركه بخورند .
پي نوشت :
۱- ويتامين F يک اسيد چرب ضروري است که باعث تشکيل لايه هايي در پوست مي شود که از سلول هاي پوستي محافظت و از خشکي و خرابي پوست جلوگيري مي کند. همچنين باعث انتقال ساير ويتامين ها در پوست مي شود.

 

 

خواص هل؛ دانه معطر

Cardamom

هل گیاهی است كه در مناطق حاره و گرم می روید . وطن آن هندوستان می باشد و حدود 80 درصد هل مصرفی دنیا از هندوستان تامین می شود.

نام علمی این گیاه Elettaria cardamomum است.

میوه ی هل، بیضی شكل و به رنگ های زرد، سبز یا سیاه است. دانه های معطر و مطبوعی به رنگ قهوه ای در میوه ی آن وجود دارد كه به عنوان ادویه و برای خوشبو كردن نوشیدنی ها و غذاها به مصرف می رسد.

عطر خوش و اثر گرمابخش و اشتهاآور هل، این دانه را به یكی از بهترین طعم دهنده ها برای انواع نوشیدنی، دسر و شیرینی تبدیل می سازد. در هندوستان، خاورمیانه، اروپا و آمریكای لاتین، این ادویه روغنی برای تهیه انواع نان ، كیك و شیرینی ها و همچنین چای و قهوه به كار می رود.

در بسیاری از شیرینی ها و دسرهای سنتی ایرانی نیز از هل كوبیده یا آسیاب شده استفاده می شود.

 

 

خواص درمانی:

هل از نظر طب قدیم ایران گرم و خشك است.

جویدن دانه های هل پس از صرف غذا ضمن كمك به هضم و گوارش بهتر غذا، می تواند بوی نامطبوع دهان(مثل بوی سیر و پیاز) را نیز خنثی كند.

دانه های هل خواص گرمابخشی داشته و معده و روده ها را تقویت می كنند.

هل اشتها را تحریك می كند و عمل هضم غذا را بهبود می بخشد.

نوشیدن دم كرده ی داغ آن موجب تسكین كولیت، سوءهاضمه، باد نفخ، حالت تهوع و بی حالی شده و مانع ترشح زیاد اسید معده می شود.

یكی از خواص ویژه و بسیار ارزشمند هل، جلوگیری از تشكیل خلط در گلو است. از این رو می توان آن را به محصولات لبنی و پودینگ ها افزود تا اثر شیر را كه موجب تشكیل خلط در گلو می شود خنثی كرده و به هضم آن نیز كمك كند.

دانه های هل خاصیت داروی اكسپكتورانت را دارد و سینوس ها و برونش ها، بینی و سینه را از خلط و ترشحات اضافی پاك می كنند.

هل چنان كه ذكر شد خواص گرمابخش و انرژی زا دارد از این رو به بهبود روحیه و بازیابی انرژی و توان از دست رفته كمك می كند، اضطراب و نگرانی را كاهش می دهد و در رفع افسردگی موثر است.

هل همچنین كلیه ها را تقویت می كند و گفته می شود برای درمان شب ادراری كودكان مفید است.

دیگر خواص هل عبارتند از:

- تقویت كنده قلب است.

- بادشكن بوده و گاز معده و روده را از بدن خارج می سازد.

- تقویت كننده بدن است.

- ادرار آور است.

- قاعدگی را باز می کند.

- زخم های دهان را برطرف می كند، بدین منظور دم كرده هل را در دهان قرقره كنید.

- خوشبو كننده دهان است.

- برای تسكین درد گوش ، گرد هل را در گوش بریزید.

- تب را پایین می آورد.

- معالج سرماخوردگی است.

- برای تسكین درد روماتیسم مفید است.

- ضد مسمومیت است.

- برای رفع بیماری های چشم مفید است.

 

 

تهیه دم کرده هل:

مقدار 30 گرم هل کوبیده را در یک لیتر آب جوش ریخته و بگذارید به مدت 10 دقیقه دم بکشد. سپس آن را صاف کرده و بنوشید. هل را همچنین می توان موقع دم کردن چای، به آن اضافه کرد.

تهیه یک دم کرده دارویی با هل:

برای تهیه یك دم کرده ی گیاهی معطر و آرام بخش و خوش طعم، 4 عدد دانه هل را همراه با 4 عدد دانه فلفل سیاه، 4عدد دانه میخك، یك قطعه دارچین نكوبیده و چند حلقه نازك زنجبیل تازه در 600 میلی لیتر آب بریزید. آن را به مدت نیم ساعت روی حرارت ملایم قرار دهید، اما مواظب باشید نجوشد.

دم کرده را صاف كنید و به صورت داغ همراه با كمی شیر یا عسل بنوشید.

نوشیدن این دم کرده دو بار در روز، درمانی فوق العاده برای سرفه و سرماخوردگی است.

مضرات مصرف زیاد هل:

مصرف زیاد هل برای روده ها مضر است. برای رفع این مشکل، آن را باید با کتیرا خورد.

 

آفتابگردان

 

 

کلیات گیاه شناسی

هنگامی که از گیاه آفتاب‌گردان سخن به میان می‌آید، معمولا تخم آفتاب‌گردان در ذهن تداعی می‌شود زیرا که همه ما با تخم آن آشنایی داریم چه که به مصرف تغذیه پرندگان می‌رسد و یا خود از آن استفاده می کنیم. ولی تمام قسمتهای این گیاه آفتاب‌پرست از ریشه و ساقه و شاخه و گل آن گرفته تا مغز ساقه آن دارای خواص بسیاری است.

سرخ‌پوستان آمریکا این گیاه را به خاطر تخم آن که به مصرف غذا می‌رسد می‌کاشتند و پرورش می‌دادند. آفتاب‌گردان گیاهی است یکساله و تا حدود سه متر رشد می‌کند. در وسط گل قرمز رنگ آن دایره‌ای قهوه‌ای‌رنگ وجود دارد که تخمهای آفتاب‌گردان دورادور آنرا گرفته‌اند. این گیاه در اکثر نقاط دنیا وجود دارد. از تخم آفتاب‌گردان روغن گرفته می‌شود که اشباع نشده است و برای پخت و پز مناسب است.

 

 

ترکیبات شیمیایی

تخمه آفتاب بسیار مقوی است دارای 24% مواد پروتئینی ، 47% روغن ، 20% مواد هیدروکربن ، 8% فسفر ، 9% پتاسیم و به غیر از این مواد دارای ویتامینهای A و B نیز می‌باشد. روغن تخم آفتابگردان دارای 70% اسید لینوئیک و مقداری فسفو لیپید و ویتامین E می‌باشد به همین دلیل چربی خون را پائین آورده و کلسترول را تنظیم می‌کند.

خواص داروئی

اسانس گل آفتاب‌گردان برای التیام زخمها و پائین آوردن فشار خون بکار می‌رود. اسانس برگهای آفتاب‌گردان خاصیت میکروب‌کشی دارد. در طب قدیم ایران و در طب چینی از تمام قسمتهای گیاه آفتاب‌گردان استفاده می‌شود. در موارد زیر می‌توان از این گیاه استفاده کرد و از خواص درمانی آن برخوردار شد.

• زنگ زدن گوش: مغز ساقه آفتاب‌گردان را در آب جوش ریخته و مانند چایی دم کنید و روزی سه فنجان از این چاوی بنوشید.
• تقویت معده و پائین آوردن فشار خون: 30 گرم برگهای خشک آفتاب‌گردان را دم کنید و سه فنجان در روز بنوشید.
• سرگیجه و ورم صورت ، آب آوردن بدن و تسریع زایمان: 20 گرم از گلهای خشک آفتاب‌گردان را در آب جوش دم کنید و روزی سه فنجان از این دم کرده را بنوشید.
• درد معده ، بیماریهای دستگاه ادراری ، یبوست: 30 گرم ریشه خشک شده آفتاب‌گردان را در آب جوش ریخته و مدت 5 دقیقه بگذارید بجوشد یک فنجان از آنرا سه بار در روز بنوشید.
•  آرتروز و ورم پستان: هنگامی که آفتاب‌گردان گل می‌دهد نهنج گل را جدا کرده و در آن انداخته آنقدر بجوشانید که شیره چسبناکی باقی بماند و سپس این شیره را روی مفصلهای دردناک بمالید و ماساژ دهید درد آرتروز برطرف می‌شود. برای درمان ورم پستان در زنان شیرده نهنج گل را هنگامی که گل دانه داده است جدا کنید و در یر آفتاب خشک کرده و سپس تکه‌تکه کرده و سرخ کنید، که کاملا قهوه‌ای شود و بعد آنرا خورد کرده به صورت پودر درآورید و این پودر را در آب جوش که کمی شکر به آن اضافه کرده‌اید ریخته و این شربت را به مریض بدهید تاشفا یابد.
• اسهال خونی: برای درمان اسهال خونی تخم آفتاب‌گردان را به مقدار 30 گرم در آب ریخته و حدود یک ساعت با حرارت ملایم بپزید سپس آنرا با نبات یا قند شیرین کرده و به مریض بدهید.
• سردردی که همراه با سرماخوردگی است: 30 گرم تخم آفتاب‌گردان را در دو لیوان ریخته و بگذارید بجوشد تا نصف لیوان آن باقی بماند و این جوشانده را دوبار در روز بنوشید.
• بیماری فتق: 30 گرم ریشه تازه آفتاب گردان را با آب و شکر قهوه‌ای بجوشانید و جوشانده را سه بار در روز بنوشید.
• سنگ کلیه: حدود یک متر از مغز ساقه آفتاب‌گردان را در دو لیوان آب ریخته و بگذارید آهسه به ملایمت بجوشد تا مقدر آن به نصف لیوان تقلیل یابد آنگاه به مدت یک هفته و روزی یکبار آنرا بوشید تا از شر سنگ کلیه راحت شوید.
• زخم ، بریدگی و جراحت: مغز ساقه آفتاب‌گردان را باید له کرد و مانند پماد روی زخم جراحت گذاشت که خونریزی را بند می‌آورد و بهبودی را تسریع می‌کند.
•  
•  
• 
  

ذرت

ذرت                Corn  

نام علمی        Zea mays

كليات گياه شناسي

ذرت كه بفارسي بلال نيز ناميده مي شود گياهي است يكساله و يك پايه داراي ساقه اي راست كه ارتفاع آن تا چهارمتر مي رسد.

ذرت گياه بومي آمريكاي مركزي و مكزيك است و از آنجا به نقاط ديگر دنيا راه يافته است .

برگهاي ذرت متناوب و دراز مي باشد . گلهاي نر ذرت بصورت خوشه اي بوده كه مركب از سنبل هاي قرمز روشن مي باشد . گلهاي ماده آن از 2تا 4 گل تشكيل شده در كنار برگ هاي ذرت قرار درد .

غشايي كه روي بلال را مي پوشاند سبز رنگ و مانند برگ مي باشد . دانه هاي كروي شكل ذرت در اطراف محور مركزي بلال قرار گرفته اند . اين دانه ها برنگ زرد يا قهو ه اي مي باشند .

تركيبات شيميايي:

رنگ زرد ذرت مربوط به موادي به نام زئين Zeine و زيازانتين Zeaxanthine مي باشد .

در صد گرم دانه ذرت خام مواد زير موجود است :

انرژي                       350 كالري

آب                           13 گرم 

پروتئين                     9 گرم

چربي                      4 گرم

مواد نشاسته اي       72 گرم

كلسيم                    22 ميلي گرم

سديم                     1 ميلي گرم

پتاسيم                   285 ميلي گرم

فسفر                     265 ميلي گرم

آهن                       2 ميلي گرم

ويتامين آ                 490 واحد

ويتامين ب 1           0/4 ميلي گرم

ويتامين ب 2            0/12 ميلي گرم

ويتامين ب 3            2/2 ميلي گرم

ارسنيك                  30 ميلي گرم

كاكل ذرت داراي مواد معدني مختلف و املاح پتاسيم و كلسيم مي باشد .

در صد گرم كاكل ذرت مواد زير موجود است :

گوگرد                        2/8 ميلي گرم

كلر                          3/6 ميلي گرم

فسفر                     5/2 ميلي گرم

سيليسيم               4 گرم

آهن                       0/06 ميلي گرم

كلسيم                   1/7 ميلي گرم

منيزيم                    1/4 ميلي گرم

سديم                   0/2 ميلي گرم

پتاسيم                 26/5 ميلي گرم

همانطور كه در جدول بالا مشاهده مي شود كاكل ذرت داراي مقدر زيادي پتاسيم است وبعلت وجود اين ماده معدني است كه كاكل ذرت ادرار آور است .

 

خواص داروئي:

خواص درماني ذرت

 ذرت داراي ارزش غذايي فراواني است در آن بعلت نداشتن گلوتن (ماده چسب گندم) قابليت تهيه نان را ندارد . بنابراين براي تهيه نان ذرت در آنرا با در ساير غلات مخلوط مي كنند .

ذرت از نظر طب قديم ايران سرد و خشك است "

1)پماد ذرت خشك كننده زخم ها مي باشد .

2)ذرت غذاي خوبي براي پيشگيري سرطان است.

3)استفاده مداوم از ذرت از كرم خوردگي دندان جلوگيري مي كند .

4)روغن ذرت كلسترول خون را پائين مي آرود .

5)روغن ذرت براي درمان اگزما و بيماريهاي پوستي مفيد است.

خواص درماني كاكل ذرت

 كاكل ذرت را قبل از رسيدن كامل ميوه يعني قبل از پژمدره شدن مي چينند و بسرعت خشك مي كنند . كاكل ذرت بعد از خشك شدن رنگ قهوه اي پيدا مي كند .

براي درست كردن دم كرده كاكل ذرت ،‌مقدر 30 گرم از آنرا در يك ليتر آب جوش ريخته و به مدت پنج دقيقه دم مي كنند .

1-دم كرده كاكل ذرت ادرار آور است و آرام كننده دستگاه ادراري است .

2-درد و ناراحتي هاي دستگاه ادراري را تسكين مي دهد .

3-سنگ مثانه ،‌التهاب ،‌ورم مثانه و درد مثانه را از بين مي برد .

4-كاكل ذرت بطور كلي دستگاه ادراري را تميز مي كند .

بغير از كاكل ذرت از برگ و ريشه وساقه بلال نيز استفاده طبي بعمل ميآيد .

1)جوشانده ساقه وسط بلال خونريزي از بيني را بند مي آرود.

2)براي دفع سنگ مثانه از جوشانده برگهاي بلال استفاده كنيد .

3)جوشانده ريشه ذرت براي سوزش مجاري ادراري مفيد است .

4)جوشانده وسط بلال درد شكم و معده را از بين مي برد .

5)در قديم براي معالجه سوزاك از جوشانده ساقه بلال استفاده مي كردند .

مضرات :

مضرات خاصي براي آن بيان نشده است .

آویشن

آویشن گياهي است علفي شبه درختچه اي چند ساله كه تاريخ گل آوري آن از ارديبهشت تا شهريور مي باشد.  پراكنش آن بفراواني در نقاط كوهپايه اي, مراتع, خاكهاي شني, سنگلاخي, در جنگلهاي آزاد و در مناطق كم درخت پست تا مرتفع رشد مي كند. توزيع جغرافيايي آن در مناطق معتدل اروپا و آسيا و همچنين گرينلند, ايسلند و مناطق اطراف رودخانه يني سئي سيبري مي باشد. محل استقرار آن در آمريكاي شمالي مي باشد. قسمت هاي هوايي آن قبل از مرحله گل آوري جمع آوري مي گردد. قسمت هاي فوقاني بهمراه گل چيده شده و در سايه و يا درون اطاقك هاي خشك كن با حرارت مصنوعي تحت شرايط 40 درجه سانتي گراد خشك مي شود.  دارو داراي عطر و قدري طعم تلخ, مزه ادويه اي مي باشد. اين دارو حاوي 0.3 درصد اسانس است كه تركيبات آن بستگي به منشا جغرافيايي و ساير فاكتورها دارد. همچنين دارو داراي فلاون ها, تانن ها و تركيبات تلخ مي باشد.

اثرات مفيدي در درمان بيماريهاي مجاري تنفسي فوقاني و نيز ناراحتي هاي جهاز هاضمه دارد و اين بعلت كاهش اسپاسم وجلوگيري از نفخ مي باشد.

بصورت مصرف داخلي بفرم دم كرده قطره يا شربت براي سرفه هاي محرك زكام و آبريزش مجاري تنفسي فوقاني و هم چنين ناراحتي هاي جهاز هاضمه بكار مي رود.

به عنوان استعمال خارجي در درمان زخم هاي چركي و روماتيسم كاربرد دارد. اسانس اين گياه داراي خاصيت ضد عفوني كننده است و براي تهيه برخي غرغره و دهان شويه ها و خميردندان بكار مي رود ولي ازطرف ديگر شبيه روغن آويشن است. دارو منحصرا بصورت وحشي جمع آوري شده و بنابراين شامل گونه هاي مختلفي از آويشن مي باشد.

 

زعفران

 

rزعفران (saffron) گياهي است با نام علمي Sativus Crocus از خانواده  زنبق(lridaceae) .
اين گياه چند ساله ، داراي پياز كوچك ، تقريبا كروي ، و پوشيده شده از غشاي قهوه اي رنگ مي باشد.

اين گياه ، بومي نواحي مختلف آسيا به ويژه جنوب غربي آسيا ، جنوب اروپا و جنوب اسپانيا است ، ولي در حال حاضر در نقاط ديگري از دنيا كشت و برداشت مي شود . ارتفاع قسمت هوايي و بيروني گياه حدود 10تا 30 سانتي متر بوده كه داراي ساقه و تعدادي برگ هاي باريك است .

از وسط برگ ها ، ساقه توليد شده ، گل خارج مي شود و در ماه هاي مهر تا آذر گل ها به تعداد يك تا سه عدد بر روي هر ساقه ظاهر مي شوند .
گل ها به رنگ بنفش و داراي 6 گل برگ مي باشند . قسمت مورد استفاده ي گياه كه به نام زعفران در بازار تجارت موجود است انتهاي خامه و كلاله ي گل (مادگي ) مي باشد كه به رنگ قرمز متمايل به نارنجي است .

چون زعفران داراي مصارف متعدد بوده و جايگاه ويژه اي را در تغذيه دارد ، از اين رو اطلاعات مفيدي براي خوانندگان و مصرف كنندگان اين ماده ي با ارزش ارائه مي شود .
خواص درماني
زعفران در فارماكوپه ي اروپا (كتاب رسمي داروسازي) قيد شده و به شكل تنطوري با نام OpiiCrocata Tinctura وجود دارد .
هم چنين عصاره ي آن به صورت محصولي به نام Bitters Swedish توسط كارخانجات مختلف تهيه و جهت مصارف دارويي مختلف عرضه مي شود .

بر حسب آزمايش هايي كه در اروپا انجام شده است ، زغفران خاصيت كاهش چربي و كلسترول خون و افزايش نفوذ اكسيژن در پلاسما را در موش آزمايشگاهي از خود نشان داده است . 
در طب عوام نقاط مختلف جهان ، زعفران به عنوان آرام بخش ، ضد اسپاسم ، اشتها آور و مقوي معده استفاده مي شود . در كشور آلمان زعفران به عنوان آرام بخش ، درمان درد معده و شكم و آسم مصرف مي شود .
مصارف زعفران به جهت طعم ، بو و رنگ زرد خاصي كه دارد به وفور در غذاها و به ويژه همراه با برنج ، صنايع شريني سازي ، داروسازي و صنايع ديگر به مصرف مي رسد.
تركيبات
مهم ترين تركيبات موجود در زعفران شامل تركيبات زرد رنگ كه به خوبي در آب محلول اند (مشتقات كروستين ) ، تركيبات تلخ از جمله پيكروكروسين كه به ويژه مقوي معده مي باشند ، مواد معطر (اسانس ) كه مهم ترين تركيب آن سافرانال مي باشد كه گاهي تا 1درصد زعفران را تشكيل مي دهد ، روغن ثابت به ميزان حداكثر 10درصد ، رطوبت حدود 13ـ10 درصد و تركيبات معدني حدود 5درصد مي باشد .
اصلي ترين و مهم ترين تركيبات زعفران همان تركيبات زرد رنگ ، تلخ و معطر هستند كه اثرات درماني زعفران مربوط به آن ها است .

نگه داري  
زعفران بايد دور از نور و رطوبت باشد . بهتر است نگه داري زعفران در ظرف شيشه اي يا فلزي دربسته بوده كه در حرارت معتدل نگه داري شود .
با توجه به اين كه اسانس (مواد معطر ) زعفران قابل تبخير شدن است در صورت نگه داري نامناسب ، به مرور زمان اسانس آن تبخير شده و از اثرات دارويي و طعم و مزه ي آن كاسته مي شود و مرغوبيت آن از دست مي رود .
چون مواد معطر گياه يعني اسانس در حالت پودر شده ، بسيار سريع تر از پودر نشده ي آن تبخير مي شود ، بهتر است زعفران را تا موقع مصرف پودر نكنيم و يا در صورت پودر كردن درظرف در بسته نگه داري شود .
تقلبيات
چون زعفران بسيار گران قيمت مي باشد ، ممكن است گاهي همراه با تقلبيات باشد . مهم ترين تقلبي كه به عنوان زعفران می باشد گل رنگ مي باشد كه شباهتي به زعفران دارد و مي تواند ايجاد رنگ زرد كند .

زعفران به ويژه به صورت پودر ، با تقليات بيش تري مي تواند همراه باشد. روش هاي مختلفي جهت تشخيص زعفران تقلبي وجود دارد كه دو روش ساده ي آن به شرح زير است : 
روش اول ـ به چند ميلي گرم پودر زعفران ، دو يا سه قطره اسيد سولفوريك غليظ در يك شيشه ي ساعت اضافه مي كنيم . در اين صورت زعفران ابتدا به رنگ قرمز مايل به قهوه اي و پس از مدت كمي ، به رنگ قرمز مايل به بنفش مبدل مي شود .
اين آزمايش به طور كامل اختصاصي نبوده و مربوط به موادي است (مانند زعفران ) كه داراي تركيبات كاروتنوئيدي (موادي داراي رنگ هاي زرد و يا نارنجي ) مي باشند .
روش دوم ـ چند ميلي گرم پودر زعفران را در يك شيشه ي ساعت قرار داده و به آن يك قطره اسيد فسفوموليبديك / سولفوريك اضافه كرده و كمي مي ساييم .

پس از آن ، مخلوط را زير ميكروسكوپ قرار داده و با بزرگ نمايي 100ملاحظه مي كنيم . بعد از حداكثر يك دقيقه ، تكه هاي پودر به رنگ آبي مبدل گشته و اطراف تكه ها هاله اي از رنگ آبي احاطه مي شود . 
سميت
مصرف زعفران به مقدار زياد سمي است و باعث استفراغ ، خون ريزي رحم ، اسهال خوني ، خون روي از بيني ، پلك ها و لب ها ، سرگيجه ، بي حالي ، زردي پوست وتحريكات شديد ماهيچه هاي صاف و حتي گاهي مرگ نيز مي شود .
با آزمايشاتي كه به عمل آمده ، مصرف حداكثر تا 5/1 گرم در روز براي يك فرد بالغ بلامانع است ولي بايد سعي كرد كه براي جلوگيري از عوارض و مشكلات بعدي ، كم تر از اين مقدار مصرف شود و از زياده روي در مصرف آن خودداري ورزيد
تحقيقات جديد
به طور اصولي تغييرات آب و هوا و شرايط جغرافيايي بر روي كميت و كيفيت مواد مؤثر گياهان كاملا تأثير گذار است و گياهاني كه در نقاط مختلف دنيا كشت و برداشت مي شوند ، ممكن است داراي مواد و در نتيجه اثرات مختلف و يا ارزش هاي درماني و يا مثلا سمي مختلف باشند .
يكي از مواد موجود در زعفران كه مقادير زياد آن باعث سميت مي شود ، ماده اي به نام Safranal است كه جزو مواد اصلي زعفران است و بدان اشاره شد .

با تحقیقات انجام شده در ایران مشخص شد كه زعفران ايراني داراي درصد كم تري از Safranal نسبت به زعفران نقاط مختلف جهان است و اين مسئله يكي از بزرگ ترين مزيت ها و تفاوت هاي بين زعفران ايراني و غيرايراني است .
در حقيقت مي توان گفت كه سميت زعفران ايراني در مقادير زياد ، كم تر از انواع غيرايراني كه اين موضوع هنوز براي مجامع علمي و استفاده كنندگان در جهان تازگي دارد .

این خاصیت جالب زعفران ایران به خاطر آب و هوا و خاک حاصلخیز منحصر بفرد ایران و به خصوص نواحی خراسان است.

معجونی از طبیعت بنام چای سبز

چاي رايج‌ترين نوشيدني در بين خانواده‌هاي ايراني است. معمولا در تمام مراسم‌ها از اين نوشيدني به عنوان يك وسيله پذيرايي از مهمان استفاده مي‌شود. البته مصرف چاي سبز در تعداد انگشت شماري از خانواده‌هاي ايراني رايج است، اما اين اطمينان وجود دارد كه افراد با آگاهي از فوايد اين چاي بيشتر به سمت مصرف اين نوشيدني باارزش جذب مي‌شوند‌. اخيراً از فوايد بسيار چای سبز صحبت های زيادی می شود و حتی چای را بهترين نوشيدنی پس از آب می دانند. هم چای سياه و هم چای سبز دارای رنگدانه هايی می باشند که اثر کاهش ابتلا به سرطان های مختلف در آنها ديده شده است. زمانی که چای با غلظتی مناسب دم بکشد، تنها محتوی نيمی از کافئين يک فنجان قهوه است. با اينحال چای بدون کافئين هم وجود دارد.

مردم چین از دیرباز چای سبز را به عنوان یک نوشیدنی دارویی مصرف کرده و می کنند و به دلیل اهمیت ویژه این گیاه، اصول خاصی نیز برای تهیه آن دارند. به تازگی علاوه بر مردم چین، چای سبز در بسیاری از کشورهای جهان طرفداران فراوانی یافته است. دلیل اصلی این استقبال، آشنایی مردم دیگر کشورها با خواص درمانی این نوع نوشیدنی است. هرچند در مواردی توصیه و پیشنهاد مردم به یکدیگر عامل اصلی مصرف برخی مواد غذایی یا نوشیدنی ها است، اما در مورد چای سبز علاوه بر توصیه دهان به دهان، پژوهشگران نیز خواص دارویی آن را تایید کرده اند. نوشیدن روزانه ۳ تا ۴ فنجان چای سبز، مانع از ابتلا به بسیاری از بیماری ها می شود. پژوهشگران ۲۵ مورد را به عنوان دلایل اصلی مصرف چای سبز می دانند.  

گياه چاي در آب‌وهواي گرم رشد مي‌كند. براي توليد چاي معمولا برگ‌هاي كوچك‌تر و جوان‌تر انتخاب مي‌شوند. در مجموع 3 نوع چاي وجود دارد: چاي سياه،‌چاي سبز و چاي اولانگ (نوعي چاي چيني). مزيت چاي سبز بر چاي‌هاي ديگر اين است كه كمتر تحت تاثير فرآيند قرار گرفته و تركيبات موجود در آن پايدار باقي مانده است. چاي سبز بخ عنوتن یک ترکیب ضدسرطان و آنتي‌اكسيدان شناخته شده است. تحقیقات نشان می دهد که نوشیدن مرتب چای سبز می تواند در پیشگیری و درمان بیماریهای ناعلاجی مثل سرطان بسیار موثر باشد.

بسیاری از خواص چای سبز مربوط به ماده‌اي به نام كاتچين است كه فعاليت آنتي‌اكسيداني آن بسيار بالا بوده و نسبت به آنتي‌اكسيدان‌هاي معروفي چون ويتامين‌هاي C وE  بسيار قوي‌تر عمل مي‌كند. نوشيدن چاي سبز مي‌تواند احتمال ابتلا به بيماري‌هاي مختلف را كاهش دهد، از بيماري‌هاي ساده باكتريايي گرفته تا بيماري‌هاي مزمني چون بيماري‌هاي قلبي، سكته، سرطان، مشکلات دهاني دنداني، و استئوپرز.

گیاه چای، گل بزرگی است که دارای برگ های همیشه سبز است و همانطور که اشاره شد، چای سبز بومی کشور چین است و در آن کشور بیش از پنج هزار سال مورد مصرف بوده است. امروزه چای در تمامی نقاط آسیا و بخش هایی از خاورمیانه و آفریقا نیز کشت می شود. چای سیاه تخمیر داده می شود و به اندازه چای سبز سالم نیست. چای سبز تخمیر داده نمی شود (چای اولانگ نیمه تخمیر شده است).

مروری بر خواص چای سبز

پیشگیری و درمان سرطان:

چای سبز حاوی مواد ترکیباتی بنام كاتچين، فیتوکمیکال و پولیفنول است که این ترکیب ها نوعی آنتی اکسیدان (Antioxidant) محسوب می شوند. آنتی اکسیدان قابلیت مبارزه با سلولهای سرطانی را داراست. این ترکیب می تواند از رشد سلولها و تومورهای سرطانی جلوگیری کند. ميزان شيوع سرطان‌هايي چون؛ پستان،‌ كولون، ‌پوست، پانكراس و معده در بين افرادي كه چاي سبز مي‌نوشند، بسيار كمتر است. تحقیقات به عمل آمده نشان می دهد که افرادی که روزانه چای سبز می نوشند خطر ابتلا به سرطان خود را تا حد بسیار زیادی کاهش می دهند. همچنین اشخاص مبتلا به سرطان هایی نظیر، سرطان خون، ریه، معده، سینه و روده که چای سبز می نوشند در درمان بیماری خود کمک عمده ای می کنند. محققیق نوشیدن چای سبز را عاملی برای جلوگیری از ابتلا به سرطان می دانند، چرا که میزان آنتی اکسیدان های موجود در آن ۱۰۰ برابر تاثیرگذارتر از ویتامین C و ۲۵ برابر تاثیرگذارتر از ویتامین E است. (توجه کنیم که ویتامین C و E به عنوان دو آنتی اکسیدان مهم مطرح هستند). به این ترتیب با نوشیدن چای سبز و دریافت آنتی اکسیدان، بدن در مقابل ابتلا به سرطان مصون می شود. تحقیقات نشان می دهد که در کشورهایی که مردم هر روز چای سبز مصرف می کنند موارد سرطان کم تر بوده است، هرچند بین این دو هیچ رابطه علت و معلولی تایید نشده است. اما چای سیاه فاقد چنین خاصیتی است. حتی اگر به مقدار زیاد چای سیاه مصرف کنید، احتمال ابتلا به سرطان روده، کیسه صفرا و مخاط رحم را افزایش می دهید. به افراد سرطانی نوشیدن دو یا سه فنجان چای سبز در روز پشنهاد می شود. در ژاپن با وجود بالاترين آمار در استعمال سيگار كمترين مقدار سرطان ريه در آنها مشاهده شده است. مطالعات حاكي از آن است كه مصرف بيشتر چاي سبز با كاهش بروز سرطان سينه ارتباط دارد.

جلوگيري از بيماري‌هاي قلبي عروقي:

یکی از عوامل اصلی امراض و حمله هاب قلبی، وجود کلسترول بالا در خون انسان است. چای سبز علاوه بر ویتامینهای A و C خود، باعث کاهش کلسترول در خون نیز می گردد که این موضوع خطر احتمال حمله قلبی و امراضی از این دسته را پایین می آورد. مچنين مصرف چاي سبز مي‌تواند از بروز بيماري‌هاي قلبي عروقي جلوگيري كند. مصرف روزانه 5 فنجان يا بيشتر از اين چاي مي‌تواند تا 61 درصد از بروز بيماري‌هاي قلبي بكاهد. وجود راديكال‌هاي آزاد در سرخرگ مي‌تواند منجر به بروز بيماري‌هاي قلبي عروقي شود. در حالي‌كه كاتچين موجود در چاي سبز قادر است از پوشش دروني سرخرگ در برابر راديكال‌هاي آزاد محافظت كرده و به اين وسيله از بروز بيماري‌هاي قلبي جلوگيري كند. در ژاپن با وجود اينكه استعمال سيگار بسيار رايج و معمول است اما كم‌ترين آمار بيماري‌هاي قلبي در آنها گزارش شده است، عده ای دلیل این کاهش را مصرف زیاد چای سبز میدانند.

همچنين از آنجائي‌كه چاي سبز موجب كاهش كلسترول بد خون (LDL)، تري‌گليسيريد و فيبرينوژن (پروتئيني در خون كه در شكل‌گيري لخته خون نقش دارد) مي‌شود، به اين وسيله قادر استاز بروز آرترواسكلروز (سخت شدن سرخرگ‌ها) پیشگیری كند. با مصرف چای سبز کلسترول خون به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. به این ترتیب می توان با نوشیدن چای سبز میزان کلسترول خون، یکی از شاخص های مهم ابتلا به بیماری های قلبی، را کاهش داد. پژوهشگران معتقدند حتی پس از سکته قلبی نیز نوشیدن چای سبز باعث ترمیم سلول های آسیب دیده رگ ها و قلب شده و روند ترمیم سلول ها را تسریع می کند. نوشیدن روزانه حداقل ۳ فنجان چای سبز به بیماران قلبی توصیه می شود.

نكته ديگر اين است كه معمولا بعد از حمله قلبي،‌ پروتئين‌هايي در بدن توليد مي‌شود كه منجر به مرگ سلولي مي‌شوند. در حالي كه كاتچين موجود در چاي سبز فعاليت اين پروتئين را بلوكه و متوقف كرده و به اين وسيله سكته‌هاي مغزي و قلبي را به حداقل رسانده و سرعت بهبود را افزايش مي‌دهد. یکی از عناصر فعال در چای سبز، به اندازه آسپرین از تجمع پلاکت های خونی جلوگیری می کند که این اثر گردش خون را بهبود می بخشد.

کاهش تري‌گليسيريد:

كاتچين موجود در چاي سبز، ‌فعاليت آنزيم ليپاز (آنزيم مسئول هضم چربي‌ها) پانكراس (لوزالمعده) را مهار مي‌كند. در نتيجه، شكسته شدن چربي و تبديل آن به اجزاي قابل جذب با سرعت بسيار كمي صورت مي‌گيرد. با توجه به اينكه افزايش تري‌گليسيريد خون بعد از مصرف هر وعده غذايي يك ريسك فاكتور در بروز بيماري‌هاي قلبي است، مصرف يك فنجان چاي سبز در بين وعده‌هاي غذايي روشي مناسب در كاهش تري‌گليسيريد خون است.

كاهنده فشارخون:

مصرف نيم تا 5/2 فنجان چاي سبز در روز احتمال بروز پرفشاري خون را تا 64 درصد كاهش مي‌دهد. در حالي‌كه مصرف بيش از 5/2 فنجان در روز،‌از بروز اين بيماري تا 56 درصد مي‌كاهد. بنابراين روزانه مصرف ‌3 الی 4 فنجان چاي سبز توصيه مي‌شود.

جلوگيري از ديابت:

معمولا با افزايش سن، قندخون هم كم‌كم بالا مي‌رود،‌خصوصا اگر به رژيم غذايي خود توجه كافي نداشته باشيم، وزن به مرور زمان بالا رفته و به دنبال آن احتمال بروز ديابت نوع 2 هم افزايش مي‌يابد. مصرف روزانه 5 فنجان چاي سبز مي‌تواند از بروز ديابت جلوگيري كند. چاي سبز قادر است از عوارض ناشي از ديابت همچون آب مرواريد و بيماري‌هاي كليوي هم به طرز معجزه‌آسايي جلوگيري كند. اما چاي سبز چطور قادر به كاهش قندخون است؟ به نظر مي‌رسد، ‌اصلي‌ترين مكانيسم، ‌مهار كردن فعاليت آنزيم آميلاز بزاق و روده (آنزيم مسئول هضم نشاسته) است. با مهار شدن فعاليت اين آنزيم،‌نشاسته با سرعت بسيار آهسته‌اي مي‌شكند و در نتيجه قندخون با سرعت كمي بالا مي‌رود. مصرف چاي به همراه يك وعده غذايي سرشار از كربوهيدارت منجر به كاهش سرعت رها شدن گلوكز و كاهش جذب آن مي‌شود و به اين وسيله از ترشح انسولين جلوگيري مي‌كند.

ضدانعقاد:

چاي سبز منجر به رقيق شدن خون شده و از لخته شدن خون جلوگيري مي‌كند. با مصرف گوشت و روغن‌هاي غير اشباع گياهي مثل روغن ذرت و سويا،‌تركيباتي در بدن ايجاد مي‌شود كه منجر به ايجاد پلاك‌هاي خوني مي‌شود. در حالي كه با مصرف چاي سبز مي‌توان از ايجاد لخته‌هاي خوني جلوگيري كرد.

چای سبز و جوانی:

چای سبز را به عنوان داروی ضدپیری (Anti - Aging) می شناسند. دلیل اصلی آن وجود میزان قابل توجهی آنتی اکسیدان به ویژه آنتی اکسیدان های موثر در حفظ شادابی و جوانی موجود در چای سبز است. آنتی اکسیدان ها یکی از شاخص ترین عوامل برای حفظ سلامتی و شادابی سلول های بدن، با به تعویق انداختن شروع روند پیری سلول ها هستند.

کاهش وزن و چای سبز:

با نوشیدن چای سبز، متابولیسم (سوخت و ساز) چربی های بدن تسریع می شود و به این ترتیب چربی اضافی در بدن ذخیره نمی شود. پژوهش ها نشان می دهد نوشیدن روزانه سه فنجان چای سبز می تواند تا ۷۰ کالری انرژی، ناشی از سوخت چربی ها ایجاد کند. همچنين چاي سبز قادر است جذب روده‌اي گلوكز و چربي را كاهش دهد و به اين وسيله منجر به كاهش وزن در فرد مي‌شود. ثابت شده است که افرادي چاي سبز مصرف مي‌كنند دارای وزن پایینتری نسبت به افرادي هستند که چاي سبز مصرف نمي‌كنند. چای سبز مانع از ذخیره گلوکز در سلول های چربی می شود. به این ترتیب می توان از نوشیدن چای سبز، کنترل میزان مصرف کربوهیدرات ها (قندها) و ورزش مداوم، به عنوان مثلثی برای حفظ سلامتی و تناسب اندام ها نام برد.

چاى سبز و عصاره آن باعث افزايش سوخت كالرى و چربى هاى ذخيره شده بدن و در نتيجه باعث كاهش وزن مى شود. تحقيقات پيشين بر روى حيوانات نشان داده كه عصاره چاى سبز باعث افزايش فرآيند «ترموجنسيز» مى شود. اين فرايند مربوط به توليد گرماى بدن است كه در اثر هضم، جذب و متابوليسم غذاها در بدن ايجاد مى شود. اين تحقيقات مشابه اين فرآيند را بر روى انسان نيز اثبات كرده است. كافئين چاى سبز همچنين باعث افزايش ۲۸ تا ۷۰درصدى ترموجنسيز در بدن مى شود.وقتى كه «افيدرين» برگ به چاى سبز همراه با كافئين افزوده مى شود، اين خاصيت دو برابر مى شود. در چاى سبز ماده اى به نام EGCG نيز وجود دارد كه تركيب اين ماده و كافئين و افيدرين اثر بيشترى بر روى اين فرآيند دارند. اما نكته اى كه وجود دارد اين است كه مصرف چاى سبز و استفاده از كپسول هاى آن بتنهایی و به سرعت باعث كاهش وزن نمى شوند و بايد علاوه بر مصرف آن، از رژيم غذايى مناسب و ورزش متناوب و مداوم نيز استفاده كرد تا به نتيجه مطلوب رسيد.

چای سبز به عنوان یک فاکتوری که واقعا باعث افزایش سرعت متابولیسم میشود به اثبات رسیده و شما می توانید ۷۰ الی ۸۰ کالری اضافی دریافتی خود را نیز با نوشیدن فقط ۵ فنجان چای سبز در روز بسوزانید . پس از یک سال شما قادر خواهید بود که ۴ کیلوگرم از وزن خود را فقط با نوشیدن چای سبز از دست بدهید، یعنی اثری مشابه با حدود ۱۵ دقیقه پیاده روی روزانه.

پوست و چای سبز:

آنتی اکسیدان های موجود در چای سبز، سلول های پوست را در مقابل آسیب ها به ویژه رادیکال های آزاد، یکی از عوامل ایجاد سرطان و افتادگی و آسیب به پوست، محافظت می کند. به این ترتیب چای سبز مانع از بروز سرطان، افتادگی و چروک خوردن پوست به ویژه پوست صورت می شود.

چای سبز و ورم مفاصل:

پژوهشگران چای سبز را به عنوان دارویی برای کاهش خطر ابتلا به ورم مفاصل، ناشی از روماتیسم معرفی می کنند. این تاثیر با توقف فعالیت آنزیم های تخریب کننده و تحلیل برنده غضروف مفاصل ایجاد می شود.

استحکام دندانها استخوان ها و چای سبز:

این نوع چای حاوی ماده ای بنام فلورین (flourine) نیز است. فلورین سبب می شود تا ساختار داخلی دندانها محکم شود و از تضعیف مینا و پوسیدگی دندان جلوگیری می کند.  درصد بالای فلوراید چای سبز، عمده ترین دلیل تاثیر مثبت آن بر دندان و استخوان ها است. به این ترتیب درصد بالای فلوراید در چای سبز می تواند استخوان ها و دندان ها را در مقابل آسیب به ویژه پوسیدگی و پوکی محافظت کند.

آرامبخش و زد استرس:

این نوشیدنی گیاهی نوعی آرام بخش نیز محسوب می آید. با نوشیدن این چای سیستم عصبی بدن شما مقاومتر شده، آرامش اعصاب و دوری از فشارهای عصبی را برای شما به ارمغان می آورد. از آنجایی که بسیاری از بیماریها ارتباط مستقیم با استرس و سیستم عصبی دارند، نوشیدن این چای را می توان به نوعی داروی تمام عیار بیماریها نام برد.

عملکرد مغزی و چای سبز:

چای سبز فعالیت سلول های مغز به ویژه بخش های مربوط به حافظه را تقویت و تحریک می کند. از طرفی چای سبز باعث کاهش میزان استیل کولین در سلول های مغز شده و با این عمل مانع از تخریب سلول های مغز و بروز بیماری آلزایمر می شود. از طرفی، آنتی اکسیدان های موجود در چای سبز مانع از تخریب سلول های مغز، که عامل اصلی بروز بیماری پارکینسون است، می شوند. به عبارتی آنتی اکسیدان های چای سبز با به تعویق انداختن قرار گرفتن سلول های مغز در فاز پیری و فرسودگی مانع از ابتلا به پارکینسون می شوند.

آسم و چای سبز:

تئوفیلین موجود در چای سبز در حکم داروی گشاد کننده برونش (برونکودیلاتور) است که باعث آرامش و رفع التهاب و حساسیت دستگاه تنفس (بافت های آسیب دیده) می شود. از این رو نوشیدن چای سبز برای افراد مبتلا به آسم یا افرادی که به دلیل مشاغل ویژه یی که دارند (مثل کارگران کارخانه های سیمان) یا در مناطق خاصی زندگی می کنند (ساکنان مناطق سردسیر) توصیه می شود.

ديگر فوايد:

- چاي سبز همچنين قادر است كبد را سم‌زدايي كرده و از تجمع چربي در كبد جلوگيري كند. چاي سبز نقص و كمبود استروژن را در دوران يائسگي جبران كرده و از پوكي استخوان جلوگيري مي‌كند. در نهايت اينكه چاي سبز منجر به ايجاد آرامش روح و روان شما مي‌شود و در نتيجه مصرف عصرانه آن براي رفع خستگي توصيه مي‌شود.

- از فواید دیگر چای سبز می توان به این موارد اشاره کرد: بالا بردن قدرت فکری و قابلیت تمرکز بهتر، پیشگیری از امراضی مثل آلزهایمر، درمان التهاب و آماس مفاصل، درمان و پیشگیری از بیماری MS (multiple sclerosis). جالب است بدانید کاتچین موجود در چای سبز باعث از بین بردن باکتری های مولد مسمومیت غذایی یا سم تولید شده توسط این باکتری ها شده و یدین ترتیب در مسمویت های غذایی هم بعنوان دارویی مفید استفاده میشود.

- ویتامین C موجود در چای سبز با تقویت سیستم ایمنی بدن، بدن را در مقابل بیماری های مختلف به ویژه بیماری های فصلی مانند سرماخوردگی و آنفلوآنزا در زمستان، اسهال و استفراغ در فصل تابستان و حساسیت های فصل پاییز، مقاوم می کند. در چین باستان برای افرادی که دائماً بیمار بودند، چای سبز تجویز می کردند.

- نوشیدن چای سبز نه تنها گوش را در برابر عفونت و تورم محافظت می کند، بلکه در صورت بروز این مشکل، نم دار کردن پارچه تمیزی با چای سبز و سپس تمیز کردن گوش با آن می تواند تا حدی از تورم و عفونت بکاهد.

- تبخال مشکلی است که عاملی ویروسی دارد اما با چای سبز می توان بهبود آن را تسریع کرد. به این ترتیب که اگر محل مورد نظر را با چای سبز مرطوب کرده و صبر کنیم تا خشک شود و این عمل را سه بار در روز تکرار کنیم، روند بهبودی و رفع محل زخم تسریع می شود.

- چای سبز بسیاری از عوامل بیماری زا که بر سلامت دهان و دندان تاثیر منفی دارد را از بین می برد. به این ترتیب می توان نوشیدن چای سبز را مکملی برای سلامت دهان و دندان دانست. علاوه بر این چای سبز با از بین بردن باکتری های نامناسب محوطه دهان، بوی بد دهان و تنفس بد بو را نیز مرتفع می کند. در چین باستان از چای سبز به عنوان داروی خوشبوکننده دهان، پیش از حضور در مراسم رسمی و میهمانی ها استفاده می کردند.

- ترکیبی موسوم به "ال تیانین" موجود در چای سبز که نوعی اسید آمینه است، خاصیت آرام بخشی داشته و می تواند حالت تنش، افسردگی و استرس و هیجان را از بین ببرد.
- پژوهشگران ژاپنی با بررسی ترکیبات موجود در چای سبز دریافتند ترکیب اپی گالوکاتچین گالات (EGCG) با عملکردی عایق مانند مانع از اتصال ویروس HIV روی سلول های سیستم ایمنی بدن و ایجاد ضعف در سیستم ایمنی بدن می شوند. به عبارتی نوشیدن چای سبز را می توان به عنوان عامل مکملی برای جلوگیری از ابتلا به ایدز (AIDS) با عایق کردن سلول های سیستم ایمنی بدن دانست.

- چایسبز از تاثيرات مخرب اشعه ماوراء بنفش روي DNA جلوگيري مي‌كند.

 نحوه استفاده:

برای هر نفر 1 قاشق مرباخوری چای سبز را در قوری ریخته و به ازای هر یک قاشق، 1 لیوان آب داغ با دمای 80 تا 85 درجه به آن اضافه کرده و درب قوری را به مدت 7 تا 8 دقیقه بگذارید. سپس آن را بنوشید. يادآوري اين نكته ضروري است كه چاي سبز مانند چاي سياه لزومی به دم كردن ندارد. چای سياه و چای سبز هر دو از گياه واحدی به دست می آيند. تفاوت در اين است که برای تهيه چای سبز برگها را بخار داده، گرد (پودر) می کنند و سپس آنرا خشک می نمايند . ولی برای تهيه چای سياه، ابتدا برگها خشک و سپس تخمير میشوند و در برخی اوقات مواد و رنگهای شیمیائی به آن اضافه میگردد و در انتها برشته می شود، يعنی فرآيند بيشتری به روی چای صورت می گيرد.

میزان مصرف روزانه:

چای سبز به عنوان جایگزینی مناسب برای چای سیاه و قهوه توصیه می شود. نوشیدن روزانه سه لیوان چای سبز (حاوی سه گرم مواد حل شدنی) یا روزانه 300 تا 400 میلی گرم عصاره استاندارد چای سبز (عصاره ها باید حاوی 80 درصد پلی فنول ها و 55 درصد اپی گالوکزچین) مفید است. انواع فرآورده های کپسولی و مایع چای سبز نیز قابل دسترسی اند.

روش نگهداری:

برای تازه و معطر ماندن چای سبز بهتر است آن را در ظرفی تیره و در محلی تاریک و به دور از نور و رطوبت نگهداری کنید.

ترکیب شیمیایی برگ چای:

مواد متشکله برگ چای عبارتند از مواد سلولزی، مواد صمغی، دکسترین، پکتین، مواد چربی، مواد مومی، نشاسته، قند، اسید گالیک، اسید اگزالیک، کورستین، مواد پروتئینی، الیاف (فیبر)، مواد معدنی، تانن، کافئین یا تئین، ترکیبات معطر و دیاستاز.

 

بررسي‌هاي آماري نشان مي‌دهد در حدود 80 درصد مردم ژاپن چاي سبز مي‌نوشند به طوري كه بيش از نيمي از آنها روزانه سه فنجان يا بيشتر از آن مصرف مي كنند.  نتايج يك بررسي جديد در ژاپن نشان مي‌دهد كه اگر به طور مرتب چاي سبز بنوشيد، احتمال مرگ ناشي از بيماري‌هاي قلبي- عروقي 25 درصد كاهش‌ پيدا مي‌كند. پژوهشگران همچنين از اين مطالعات دريافتند فوايد چاي سبز ظاهرا براي زنان بيشتر بود. زناني كه روزانه پنج فنجان يا بيشتر چاي سبز مي‌نوشيدند در مقايسه با كساني كه يك فنجان يا كمتر مصرف مي كردند 31 درصد كمتر باخطر مرگ در اثر بيماري قلبي روبرو بودند.

در نهایت اینکه به دلیل خواص فراوان چای سبز، اکنون آن را در بسیاری از کشورهای جهان، نه به عنوان یک نوشیدنی که به عنوان یک داروی گیاهی شناخته و نوشیدن روزانه آن را توصیه می کنند.